Wednesday, May 8, 2013

Студенило




Запрев таму.
Во преплетот на твојот бесшум
и тропотот на моето срце,
со распарани конци помеѓу
левата и десната преткомора.
Ти си таму на десната,
јас на левата,
контрастно мразејќи се со очи.
Се губиш во моето синило
и чувствувам како ми станува сеедно.
Ми се лади телото.
Ми се скаменува лицето
во безумие на ладна кучка
со интригантен поглед
вешто сокриена под
превез од нишки неверување.
Се гледам во огледало и
чувствувам како
се сушат боите на
испиената младост,
и се претворам во слика
со мрачни тонови
умешно насликана
од Пикасо или Да Винчи.
Барај ме во Лувр.

No comments:

Post a Comment